ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ
Κεφάλαιο 14
Μυστικός δείπνος, σύλληψη και δίκη
14,1Ἦν δὲ τὸ πάσχα καὶ τὰ ἄζυμα μετὰ δύο ἡμέρας. καὶ ἐζήτουν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς πῶς αὐτὸν ἐν δόλῳ κρατήσαντες ἀποκτείνωσιν.
14,2ἔλεγον δὲ μὴ ἐν τῇ ἑορτῇ, μήποτε θόρυβος ἔσται τοῦ λαοῦ.
14,3Καὶ ὄντος αὐτοῦ ἐν Βηθανίᾳ ἐν τῇ οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ, κατακειμένου αὐτοῦ ἦλθε γυνὴ ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτελοῦς, καὶ συντρίψασα τὸ ἀλάβαστρον κατέχεεν αὐτοῦ κατὰ τῆς κεφαλῆς.(14,3-7) Το μύρο στο κεφάλι του Ιησού είναι πιο σημαντικό από το να βοηθηθούν οι φτωχοί.
Επιτρέπεται να χρησιμοποιούμε αρώματα;
(14,3) "Όταν ήταν στην Βηθανία, […] τον πλησίασε μία γυναίκα που κρατούσε αλαβάστρινο δοχείο με μύρο από πολύτιμο νάρδο και αφού έπσασε το αλαβάστρινο δοχείο, το έχυνε στο κεφάλι του."
(14,4) "Κάποιοι από αυτούς αγανάκτησαν και σκέφτηκαν: «Γιατί γίνεται αυτή η σπατάλη του μύρου;»"
(14,5) "«Θα μπορούσε αυτό το μύρο να πωληθεί για περισσότερο από τριακόσια δηνάρια και να δοθεί στους φτωχούς.» Και μουρμούριζαν εναντίον της."
(14,6) "Ο Ιησούς είπε: «Αφήστε την· Γιατί την στενοχωρείτε; κάνει κάτι καλό σε μένα.»"
(14,7) "«Τους φτωχούς θα τους έχετε πάντα μαζί σας, και όταν θέλετε μπορείτε να κάνετε κάτι καλό για αυτούς· εμένα δεν θα με έχετε για πάντα.»"
14,4ἦσαν δέ τινες ἀγανακτοῦντες πρὸς ἑαυτοὺς λέγοντες· εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη τοῦ μύρου γέγονεν;
14,5ἠδύνατο γὰρ τοῦτο τὸ μύρον πραθῆναι ἐπάνω τριακοσίων δηναρίων καὶ δοθῆναι τοῖς πτωχοῖς· καὶ ἐνεβριμῶντο αὐτῇ.
14,6ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· ἄφετε αὐτήν· τί αὐτῇ κόπους παρέχετε; καλὸν ἔργον εἰργάσατο ἐν ἐμοί.
14,7πάντοτε γὰρ τοὺς πτωχοὺς ἔχετε μεθ᾿ ἑαυτῶν, καὶ ὅταν θέλητε δύνασθε αὐτοὺς εὖ ποιῆσαι· ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε.
14,8ὃ ἔσχεν αὕτη ἐποίησε· προέλαβε μυρίσαι μου τὸ σῶμα εἰς τὸν ἐνταφιασμόν.
14,9ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅπου ἐὰν κηρυχθῇ τὸ εὐαγγέλιον τοῦτο εἰς ὅλον τὸν κόσμον, καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη λαληθήσεται εἰς μνημόσυνον αὐτῆς.(14,9) "«Αμήν, σας λέω σε όποιο μέρος κηρυχθεί αυτό το ευαγγέλιο σε αυτόν τον κόσμο, και αυτό που έκανε αυτή θα λέγεται σε ανάμνησή της.»"
Ίσως μία μικρή υπερβολή. Το ευαγγέλιο κηρύττεται συχνά χωρίς να αναφέρεται αυτή η στιγμή ματαιοδοξίας του Ιησού.
14,10Καὶ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης, εἷς τῶν δώδεκα, ἀπῆλθε πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς ἵνα παραδῷ αὐτὸν αὐτοῖς.
14,11οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐχάρησαν, καὶ ἐπηγγείλαντο αὐτῷ ἀργύρια δοῦναι· καὶ ἐζήτει πῶς εὐκαίρως αὐτὸν παραδῷ
14,12Καὶ τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ τῶν ἀζύμων, ὅτε τὸ πάσχα ἔθυον, λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· ποῦ θέλεις ἀπελθόντες ἑτοιμάσωμεν ἵνα φάγῃς τὸ πάσχα;(14,12) "Και την πρώτη ημέρα των αζύμων, όταν θυσίαζαν το Πάσχα του λένε οι μαθητές του: «Πού θέλεις να πάμε να ετοιμάσουμε να φας το Πάσχα;»"
Ο Ιησούς σταυρώθηκε πριν ή μετά το γεύμα του Πάσχα;
14,13καὶ ἀποστέλλει δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτοῖς· ὑπάγετε εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἀπαντήσει ὑμῖν ἄνθρωπος κεράμιον ὕδατος βαστάζων· ἀκολουθήσατε αὐτῷ,
14,14καὶ ὅπου ἐὰν εἰσέλθῃ, εἴπατε τῷ οἰκοδεσπότῃ ὅτι ὁ διδάσκαλος λέγει· ποῦ ἐστι τὸ κατάλυμά μου ὅπου τὸ πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου φάγω;
14,15καὶ αὐτὸς ὑμῖν δείξει ἀνώγαιον μέγα ἐστρωμένον ἕτοιμον· ἐκεῖ ἑτοιμάσατε ἡμῖν.
14,16καὶ ἐξῆλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ ἦλθον εἰς τὴν πόλιν, καὶ εὗρον καθὼς εἶπεν αὐτοῖς, καὶ ἡτοίμασαν τὸ πάσχα.
14,17Καὶ ὀψίας γενομένης ἔρχεται μετὰ τῶν δώδεκα.
14,18καὶ ἀνακειμένων αὐτῶν καὶ ἐσθιόντων εἶπεν ὁ Ἰησοῦς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με, ὁ ἐσθίων μετ᾿ ἐμοῦ.
14,19οἱ δὲ ἤρξαντο λυπεῖσθαι καὶ λέγειν αὐτῷ εἷς καθ᾿ εἷς· μήτι ἐγώ; καὶ ἄλλος· μήτι ἐγώ;
14,20ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· εἷς ἐκ τῶν δώδεκα, ὁ ἐμβαπτόμενος μετ᾿ ἐμοῦ εἰς τὸ τρυβλίον.
14,21ὁ μὲν υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὑπάγει καθὼς γέγραπται περὶ αὐτοῦ· οὐαὶ δὲ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ, δι᾿ οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται· καλὸν ἦν αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος.
14,22Καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν λαβὼν ὁ Ἰησοῦς ἄρτον εὐλογήσας ἔκλασε καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς καὶ εἶπε· λάβετε φάγετε· τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου.(14,22-24) Ο Ιησούς λέει στους μαθητές του να φάνε το σώμα του και να πιουν το αίμα του.
(14,22) "Και ενώ έτρωγαν, ο Ιησούς αφού πήρε το ψωμί και το ευλόγησε, το έκοψε, τους το έδωσε και είπε: «Πάρτε και φάτε· αυτό είναι το σώμα μου.»"
(14,23) "Και αφού πήρε το ποτήρι και προσευχήθηκε, τους το έδωσε και ήπιαν από αυτό όλοι."
(14,24) "Και τους είπε: «Αυτό είναι το αίμα μου της νέας διαθήκης που χύνεται για πολλούς.»"
14,23καὶ λαβὼν τὸ ποτήριον εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς, καὶ ἔπιον ἐξ αὐτοῦ πάντες.
14,24καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τοῦτό ἐστι τὸ αἷμά μου τὸ τῆς καινῆς διαθήκης τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον.
14,25ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐκέτι οὐ μὴ πίω ἐκ τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὅταν αὐτὸ πίνω καινὸν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ.
14,26Καὶ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν.
14,27καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὅτι πάντες σκανδαλισθήσεσθε ἐν ἐμοὶ ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ· ὅτι γέγραπται, πατάξω τὸν ποιμένα καὶ διασκορπισθήσονται τὰ πρόβατα·
14,28ἀλλὰ μετὰ τὸ ἐγερθῆναί με προάξω ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν.(14,28) "«αλλά αφού αναστηθώ, θα σας περιμένω στην Γαλιλαία.»"
Είχε προειδοποιήσει ο Ιησούς τους μαθητές του για τον θάνατο και την ανάστασή του;
14,29ὁ δὲ Πέτρος ἔφη αὐτῷ· καὶ εἰ πάντες σκανδαλισθήσονται, ἀλλ᾿ οὐκ ἐγώ.
14,30καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἀμὴν λέγω σοι ὅτι σὺ σήμερον ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ πρὶν ἢ δὶς ἀλέκτορα φωνῆσαι τρὶς ἀπαρνήσῃ με.(14,30) "Και του λέει ο Ιησούς: «Αμήν, σου λέω ότι εσύ απόψε πριν λαλήσει ο πετεινός δύο φορές, θα με απαρνηθείς τρεις φορές.»"
Πριν λαλήσει πόσες φορές ο πετεινός θα αρνηθεί τρεις φορές ο Πέτρος τον Ιησού;
14,31ὁ δὲ Πέτρος ἐκ περισσοῦ ἔλεγε μᾶλλον· ἐάν με δέῃ συναποθανεῖν σοι, οὐ μή σε ἀπαρνήσομαι. ὡσαύτως δὲ καὶ πάντες ἔλεγον.
14,32Καὶ ἔρχονται εἰς χωρίον οὗ τὸ ὄνομα Γεθσημανῆ, καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· καθίσατε ὧδε ἕως προσεύξωμαι.
14,33καὶ παραλαμβάνει τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην μεθ᾿ ἑαυτοῦ, καὶ ἤρξατο ἐκθαμβεῖσθαι καὶ ἀδημονεῖν
14,34καὶ λέγειν αὐτοῖς· περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου· μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε.
14,35καὶ προελθὼν μικρὸν ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ προσηύχετο ἵνα, εἰ δυνατόν ἐστι, παρέλθῃ ἀπ᾿ αὐτοῦ ἡ ὥρα,(14,35-36) Ζήτησε ο Ιησούς από τον Θεό να τον σώσει από την σταύρωση;
(14,35) "Και αφού προχώρησε λίγο, έπεσε με το πρόσωπο στην γη για να προσευχηθεί και αν είναι δυνατόν να περάσει από αυτόν αυτή η ώρα."
(14,36) "Και έλεγε: «Αββά πατέρα, τα πάντα είναι δυνατά για σένα· απομάκρυνε αυτό το ποτήρι από μένα· αλλά [ας μην γίνει] ό,τι θέλω εγώ αλλά εσύ.»"
14,36καὶ ἔλεγεν· ἀββᾶ ὁ πατήρ, πάντα δυνατά σοι· παρένεγκε τὸ ποτήριον ἀπ᾿ ἐμοῦ τοῦτο· ἀλλ᾿ οὐ τί ἐγὼ θέλω, ἀλλ᾿ εἴ τι σύ.
14,37καὶ ἔρχεται καὶ εὑρίσκει αὐτοὺς καθεύδοντας, καὶ λέγει τῷ Πέτρῳ· Σίμων, καθεύδεις; οὐκ ἰσχύσατε μίαν ὥραν γρηγορῆσαι;
14,38γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν· τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής.
14,39καὶ πάλιν ἀπελθὼν προσηύξατο τὸν αὐτὸν λόγον εἰπών.
14,40καὶ ὑποστρέψας εὗρεν αὐτοὺς πάλιν καθεύδοντας· ἦσαν γὰρ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν καταβαρυνόμενοι, καὶ οὐκ ᾔδεισαν τί ἀποκριθῶσιν αὐτῷ.
14,41καὶ ἔρχεται τὸ τρίτον καὶ λέγει αὐτοῖς· καθεύδετε λοιπὸν καὶ ἀναπαύεσθε! ἀπέχει· ἦλθεν ἡ ὥρα· ἰδοὺ παραδίδοται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἁμαρτωλῶν·
14,42ἐγείρεσθε, ἄγωμεν· ἰδοὺ ὁ παραδιδούς με ἤγγικε.
14,43Καὶ εὐθέως, ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος, παραγίνεται Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης, εἷς τῶν δώδεκα, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων, ἀπεσταλμένοι παρὰ τῶν ἀρχιερέων καὶ γραμματέων καὶ τῶν πρεσβυτέρων.(14,43-45) Κατέδειξε ο Ιούδας τον Ιησού με ένα φιλί;
(14,43) "Και αμέσως ενώ ακόμα αυτός μιλούσε, φτάνει ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, ένας από τους δώδεκα […]"
(14,44) "Είχε δώσει σε αυτούς σύνθημα λέγωντας: «Όποιον φιλήσω, αυτός είναι· συλλάβετέ τον και μεταφέρετέ τον με ασφάλεια.»"
(14,45) "Και αφού ήρθε, του λέει: «Γεια σου, δάσκαλε», και τον καταφίλησε."
14,44δεδώκει δὲ ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν σύσσημον αὐτοῖς λέγων· ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστι· κρατήσατε αὐτὸν καὶ ἀπαγάγετε ἀσφαλῶς.
14,45καὶ ἐλθὼν εὐθέως προσελθὼν αὐτῷ λέγει· χαῖρε, ῥαββί, καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.
14,46οἱ δὲ ἐπέβαλον ἐπ᾿ αὐτὸν τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ ἐκράτησαν αὐτόν.
14,47Εἷς δέ τις τῶν παρεστηκότων σπασάμενος τὴν μάχαιραν ἔπαισε τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως καὶ ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον.
14,48καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ὡς ἐπὶ λῃστὴν ἐξήλθετε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων συλλαβεῖν με·
14,49καθ᾿ ἡμέραν πρὸς ὑμᾶς ἤμην ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων, καὶ οὐκ ἐκρατήσατέ με. ἀλλ᾿ ἵνα πληρωθῶσιν αἱ γραφαί.
14,50καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἔφυγον πάντες.
14,51Καὶ εἷς τις νεανίσκος ἠκολούθησεν αὐτῷ, περιβεβλημένος σινδόνα ἐπὶ γυμνοῦ· καὶ κρατοῦσιν αὐτὸν οἱ νεανίσκοι.(14,51-52) Ένας από τους ακολούθους του Ιησού ήταν ένας νέος, που εγκατέλειψε το σεντόνι με το οποίο ήταν τυλιγμένος και έφυγε γυμνός όταν προσπάθησαν να τον συλλάβουν.
Τι αναφέρει η Βίβλος σχετικά με την γύμνια.
(14,51) "Τον ακολούθησε κάποιος νέος γυμνός, τυλιγμένος με ένα σεντόνι· και τον έπιασαν οι νέοι."
(14,52) "Αυτός άφησε το σεντόνι και τους ξέφυγε."
14,52ὁ δὲ καταλιπὼν τὴν σινδόνα γυμνὸς ἔφυγεν ἀπ᾿ αὐτῶν.
14,53Καὶ ἀπήγαγον τὸν Ἰησοῦν πρὸς τὸν ἀρχιερέα καὶ συνέρχονται αὐτῷ πάντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ γραμματεῖς.
14,54καὶ ὁ Πέτρος ἀπὸ μακρόθεν ἠκολούθησεν αὐτῷ ἕως ἔσω εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως, καὶ ἦν συγκαθήμενος μετὰ τῶν ὑπηρετῶν καὶ θερμαινόμενος πρὸς τὸ φῶς.
14,55Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ ὅλον τὸ συνέδριον ἐζήτουν κατὰ τοῦ Ἰησοῦ μαρτυρίαν εἰς τὸ θανατῶσαι αὐτόν, καὶ οὐχ εὕρισκον·
14,56πολλοὶ γὰρ ἐψευδομαρτύρουν κατ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἴσαι αἱ μαρτυρίαι οὐκ ἦσαν.
14,57καί τινες ἀναστάντες ἐψευδομαρτύρουν κατ᾿ αὐτοῦ λέγοντες(14,57-58) Ο Μάρκος λέει ότι αυτοί που είπαν τα λόγια το Ιησού ήταν ψευδομάρτυρες. Όμως σύμφωνα με τον Ιωάννη (Ιω 2,19) ο Ιησούς είπε αυτά που του αποδίδουν οι μάρτυρες. Τότε πώς είναι ψευδομάρτυρες;
Είπε ο Ιησούς «Γκρεμίστε αυτόν τον ναό κι εγώ θα τον ανοικοδομήσω σε τρεις ημέρες»;
(14,57) "Και κάποιοι αφού σηκώθηκαν ψευδομαρτύρησαν λέγοντας:"
(14,58) "«Εμείς τον ακούσαμε να λέει ότι θα γκρεμίσω αυτόν τον ναό που χτίστηκε από χέρια ανθρώπων και μέσα σε τρεις ημέρς θα οικοδομήσω άλλον χωρίς χέρια.»"
14,58ὅτι ἡμεῖς ἠκούσαμεν αὐτοῦ λέγοντος, ὅτι ἐγὼ καταλύσω τὸν ναὸν τοῦτον τὸν χειροποίητον καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν ἄλλον ἀχειροποίητον οἰκοδομήσω.
14,59καὶ οὐδὲ οὕτως ἴση ἦν ἡ μαρτυρία αὐτῶν.
14,60καὶ ἀναστὰς ὁ ἀρχιερεὺς εἰς τὸ μέσον ἐπηρώτα τὸν Ἰησοῦν λέγων· οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδέν; τί οὗτοί σου καταμαρτυροῦσιν;
14,61ὁ δὲ ἐσιώπα καὶ οὐδὲν ἀπεκρίνατο. πάλιν ὁ ἀρχιερεὺς ἐπηρώτα αὐτὸν καὶ λέγει αὐτῷ· σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ εὐλογητοῦ;(14,61-62) Ο Ιησούς όταν ανακρίνεται από τον αρχιερέα και ρωτάται αν είναι ο Χριστός, απαντά «Είμαι». Αλλά σύμφωνα με τον Ματθαίο (26,64) υπεκφεύγει λέγοντας «Εσύ το είπες.» Και στα δύο ευαγγέλια προφητεύει αποτυχημένα ότι ο αρχιερέας θα δει την δυετέρα παρουσία.
Πώς απάντησε ο Ιησούς όταν ρωτήθηκε από τον αρχιερέα αν είναι ο Χριστός;
Τι αναφέρει η Βίβλος σχετικά με το τέλος του κόσμου.
(14,61) "Αυτός σιωπούσε και δεν αποκρινόταν. Πάλι ο αρχιερέας τον ρώτησε: «Είσαι ο Χριστός ο υιός του ευολογημένου [Θεού];»"
(14,62) "Ο Ιησούς είπε: «Εγώ είμαι· και θα δείτε τον υιό του ανθρώπου να κάθεται στα δεξιά της δύναμης και να έρχεται πάνω σε σύννεφα στον ουρανό.»"
14,62ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· ἐγώ εἰμι· καὶ ὄψεσθε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐκ δεξιῶν καθήμενον τῆς δυνάμεως καὶ ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ.
14,63ὁ δὲ ἀρχιερεὺς διαρρήξας τοὺς χιτῶνας αὐτοῦ λέγει· τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων;(14,63) "Τότε ο αρχιερέας έσκισε τους χιτώνες του και είπε: «Τι μας χρειάζονται πλέον οι μάρτυρες;»"
Διέρρηξαν τα ιμάτιά τους
14,64ἠκούσατε πάντως τῆς βλασφημίας· τί ὑμῖν φαίνεται; οἱ δὲ πάντες κατέκριναν αὐτὸν εἶναι ἔνοχον θανάτου.
14,65Καὶ ἤρξαντό τινες ἐμπτύειν αὐτῷ καὶ περικαλύπτειν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ κολαφίζειν αὐτὸν καὶ λέγειν αὐτῷ· προφήτευσον ἡμῖν τίς ἐστιν ὁ παίσας σε. καὶ οἱ ὑπηρέται ῥαπίσμασιν αὐτὸν ἔβαλον.
14,66Καὶ ὄντος τοῦ Πέτρου κάτω ἐν τῇ αὐλῇ ἔρχεται μία τῶν παιδισκῶν τοῦ ἀρχιερέως,(14,66-72)
Σε ποιους αρνήθηκε ο Πέτρος ότι ήξερε τον Ιησού;
Ο Πέτρος απαρνήθηκε τον Ιησού πριν ή μετά λαλήσει ο πετεινός;
(14,66) "Και ενώ ο Πέτρος ήταν κάτω στην αυλή, ήρθε μία υπηρέτρια του αρχιερέα"
(14,67) "και όταν είδε τον Πέτρο να ζεταίνεται, αφού τον παρατήρησε, είπε: «Και εσύ ήσουν με τον Ιησού τον Ναζαρηνό.»"
(14,68) "Αυτός αρνήθηκε λέγοντας: «δεν γνωρίζω ούτε καταλαβαίνω τι λες.» Και βγήκε στο προαύλιο και ο πετεινός λάλησε."
(14,69) "Η υπηρέτρια όταν τον ξαναείδε άρχισε να λέει στους παρευρισκομένους ότι αυτός είναι ένας από αυτούς."
(14,70) "Αυτός αρνήθηκε πάλι. Και μετά από λίγο, πάλι οι παρευρισκόμενοι έλεγαν στον Πέτρο: «Πράγματι, είσαι από αυτούς· διότι είσαι Γαλιλαίος, όπως δείχνει η προφορά σου.»"
(14,71) "Αυτός άρχισε να τους αναθεματίζει και να ορκίζεται ότι «Δεν γνωρίζω τον άνθρωπο για τον οποίο μιλάτε.»"
(14,72) "Και για δεύτερη φορά λάλησε ο πετεινός. Και θυμήθηκε ο Πέτρος αυτό που είχε πει ο Ιησούς ότι πριν λαλήσει ο πετεινός δύο φορές, θα τον αρνηθεί τρεις φορές."
14,67καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον θερμαινόμενον ἐμβλέψασα αὐτῷ λέγει· καὶ σὺ μετὰ τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναζαρηνοῦ ἦσθα.
14,68ὁ δὲ ἠρνήσατο λέγων· οὐκ οἶδα οὐδὲ ἐπίσταμαι τί σὺ λέγεις. καὶ ἐξῆλθεν ἔξω εἰς τὸ προαύλιον, καὶ ἀλέκτωρ ἐφώνησε.
14,69καὶ ἡ παιδίσκη ἰδοῦσα αὐτὸν πάλιν ἤρξατο λέγειν τοῖς παρεστηκόσιν ὅτι οὗτος ἐξ αὐτῶν ἐστιν.
14,70ὁ δὲ πάλιν ἠρνεῖτο. καὶ μετὰ μικρὸν πάλιν οἱ παρεστῶτες ἔλεγον τῷ Πέτρῳ· ἀληθῶς ἐξ αὐτῶν εἶ· καὶ γὰρ Γαλιλαῖος εἶ καὶ ἡ λαλιά σου ὁμοιάζει.
14,71ὁ δὲ ἤρξατο ἀναθεματίζειν καὶ ὀμνύναι ὅτι οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ὃν λέγετε. καὶ ἐκ δευτέρου ἀλέκτωρ ἐφώνησε.
14,72καὶ ἀνεμνήσθη ὁ Πέτρος τὸ ῥῆμα ὃ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτι πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι δίς, ἀπαρνήσῃ με τρίς· καὶ ἐπιβαλὼν ἔκλαιε.
Τελευταία ενημέρωση: 23 Ιουλίου 2016