ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ
Κεφάλαιο 12
Ιησούς και Φαρισαίοι και
ο Ιησούς απαρνείται την οικογένειά του
12,1Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἐπορεύθη ὁ Ἰησοῦς τοῖς σάββασι διὰ τῶν σπορίμων· οἱ δὲ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπείνασαν, καὶ ἤρξαντο τίλλειν στάχυας καὶ ἐσθίειν.(12,1-5) Όταν ο Ιησούς και οι μαθητές του κατηγορούνται ότι δεν τηρούν το Σάββατο, ο Ιησούς δικαιολογείται αναφέροντας ένα εδάφιο στο οποίο οι ιερείς βεβηλώνουν το Σάββατο. Όμως δεν υπάρχει κανένα τέτοιο εδάφιο στην Παλαιά Διαθήκη.
Πρέπει να τηρούμε την αργία του Σαββάτου;
Ήταν ο Δαβίδ μόνος του όταν πήγε στη Νομβά;
(12,1) "Εκείνον τον καιρό ο Ιησούς πέρασε ένα Σάββατο μέσα από σπαρτά· οι μαθητές του πείνασαν και άρχισαν να κόβουν τα στάχυα και να τρώνε."
(12,2) "Οι Φαρισαίοι το είδαν και του είπαν: «Να οι μαθητές σου κάνουν αυτό που δεν επιτρέπεται να γίνεται το Σάββατο.»"
(12,3) "Αυτός τους είπε: «Δεν διαβάσατε τι έκανε ο Δαβίδ όταν πείνασε αυτός και αυτοί που ήταν μαζί του;»"
(12,4) "«Πως μπήκε στον οίκο του Θεού και έφαγε τα ψωμιά της [τράπεζας της] προθέσεως, τα οποία ούτε αυτός επιτρεπόταν να φάει ούτε αυτοί που ήταν μαζί του παρά μόνον οι ιερείς;»"
(12,5) "«Ή δεν έχετε διαβάσει στον νόμο ότι τα Σάββατα οι ιερείς στο ιερό βεβηλώνουν το Σάββατο αλλά είναι αθώοι;»"
12,2οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἰδόντες εἶπον αὐτῷ· ἰδοὺ οἱ μαθηταί σου ποιοῦσιν ὃ οὐκ ἔξεστι ποιεῖν ἐν σαββάτῳ.
12,3ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ ἀνέγνωτε τί ἐποίησε Δαυῒδ ὅτε ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ;
12,4πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν, οὓς οὐκ ἐξὸν ἦν αὐτῷ φαγεῖν οὐδὲ τοῖς μετ᾿ αὐτοῦ, εἰ μὴ μόνοις τοῖς ἱερεῦσι;
12,5οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῷ νόμῳ ὅτι τοῖς σάββασιν οἱ ἱερεῖς ἐν τῷ ἱερῷ τὸ σάββατον βεβηλοῦσι, καὶ ἀναίτιοί εἰσι;
12,6λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι τοῦ ἱεροῦ μεῖζόν ἐστιν ὧδε.
12,7εἰ δὲ ἐγνώκειτε τί ἐστιν ἔλεον θέλω καὶ οὐ θυσίαν, οὐκ ἂν κατεδικάσατε τοὺς ἀναιτίους.(12,7) "«Διότι αν είχατε μάθει τι σημαίνει έλεος θέλω και όχι θυσίες, δεν θα καταδικάζατε τους αθώους.»"
Επιθυμεί ο Θεός θυσίες ζώων;
12,8κύριος γάρ ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου.
12,9Καὶ μεταβὰς ἐκεῖθεν ἦλθεν εἰς τὴν συναγωγὴν αὐτῶν.
12,10καὶ ἰδοὺ ἄνθρωπος ἦν ἐκεῖ τὴν χεῖρα ἔχων ξηράν· καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν λέγοντες· εἰ ἔξεστι τοῖς σάββασι θεραπεύειν; ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ.(12,10-13) Ο Ιησούς θεραπεύει ένα ξεραμένο χέρι
(12,10) "Και να, εκεί ήταν ένας άνθρωπος και είχε ξεραμένο χέρι. Τον ρώτησαν: «Επιτρέπεται να θεραπεύεις το Σάββατο;» για να τον κατηγορήσουν."
12,11ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· τίς ἔσται ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος ὃς ἕξει πρόβατον ἕν, καὶ ἐὰν ἐμπέσῃ τοῦτο τοῖς σάββασιν εἰς βόθυνον, οὐχὶ κρατήσει αὐτὸ καὶ ἐγερεῖ;
12,12πόσῳ οὖν διαφέρει ἄνθρωπος προβάτου; ὥστε ἔξεστι τοῖς σάββασι καλῶς ποιεῖν.
12,13τότε λέγει τῷ ἀνθρώπῳ· ἔκτεινόν σου τὴν χεῖρα· καὶ ἐξέτεινε, καὶ ἀποκατεστάθη ὑγιὴς ὡς ἡ ἄλλη.(12,13) "Tότε λέει στον άνθρωπο: «Άπλωσε το χέρι σου.» Και το άπλωσε και αποκαταστάθηκε και έγινε υγιές όπως το άλλο."
12,14Ἐξελθόντες δὲ οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον κατ᾿ αὐτοῦ, ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσιν.
12,15Ὁ δὲ Ἰησοῦς γνοὺς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν· καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτοὺς πάντας,(12,15) "[…] Και τον ακολούθησε μεγάλος όχλος και τους θεράπευσε όλους."
12,16καὶ ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα μὴ φανερὸν ποιήσωσιν αὐτόν,
12,17ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος·
12,18ἰδοὺ ὁ παῖς μου, ὃν ᾑρέτισα, ὁ ἀγαπητός μου, εἰς ὃν εὐδόκησεν ἡ ψυχή μου· θήσω τὸ πνεῦμά μου ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἀπαγγελεῖ·
12,19οὐκ ἐρίσει οὐδὲ κραυγάσει, οὐδὲ ἀκούσει τις ἐν ταῖς πλατείαις τὴν φωνήν αὐτοῦ.
12,20κάλαμον συντετριμμένον οὐ κατεάξει καὶ λίνον τυφόμενον οὐ σβέσει, ἕως ἂν ἐκβάλῃ εἰς νῖκος τὴν κρίσιν
12,21καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσι.
12,22Τότε προσηνέχθη αὐτῷ δαιμονιζόμενος τυφλὸς καὶ κωφός, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτόν, ὥστε τὸν τυφλὸν καὶ κωφὸν καὶ λαλεῖν καὶ βλέπειν·(12,22) "Τότε του έφεραν έναν δαιμονισμένο, τυφλό και κωφάλαλο και τον θεράπευσε ώστε ο τυφλός και κωφάλαλος και μιλούσε και έβλεπε."
Ο Ιησούς διώχνει τον δαίμονα από τον τυφλό και κωφάλαλο (Κάποιος είναι τυφλός και κωφάλαλος επειδή είναι δαιμονισμένος.)
12,23καὶ ἐξίσταντο πάντες οἱ ὄχλοι καὶ ἔλεγον· μήτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς Δαυῒδ;
12,24οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες εἶπον· οὗτος οὐκ ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια εἰμὴ ἐν τῷ Βεελζεβούλ, ἄρχοντι τῶν δαιμονίων.(12,24) "Οι Φαρισαίοι όταν το άκουσαν, είπαν: «Αυτός διώχνει τους δαίμονες χάρη στον Βεελζεβούλ, τον άρχοντα των δαιμόνων.»"
Η στρατηγική του Βεελζεβούλ ήταν να βοηθά τον Ιησού να διώχνει τους δαίμονες, ώστε οι άνθρωποι να εξαπατηθούν και να πιστέψουν σε αυτόν. Πραγματικά ευφυέστατο σχέδιο.
12,25εἰδὼς δὲ ὁ Ἰησοῦς τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν αὐτοῖς· πᾶσα βασιλεία μερισθεῖσα καθ᾿ ἑαυτὴν ἐρημοῦται, καὶ πᾶσα πόλις ἢ οἰκία μερισθεῖσα καθ᾿ ἑαυτὴν οὐ σταθήσεται.
12,26καὶ εἰ ὁ σατανᾶς τὸν σατανᾶν ἐκβάλλει, ἐφ᾿ ἑαυτὸν ἐμερίσθη· πῶς οὖν σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ;
12,27καὶ εἰ ἐγὼ ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν τίνι ἐκβαλοῦσι; διὰ τοῦτο αὐτοὶ κριταὶ ἔσονται ὑμῶν.
12,28εἰ δὲ ἐγὼ ἐν Πνεύματι Θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, ἄρα ἔφθασεν ἐφ᾿ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
12,29ἢ πῶς δύναταί τις εἰσελθεῖν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἁρπάσαι, ἐὰν μὴ πρῶτον δήσῃ τὸν ἰσχυρόν; καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσει.
12,30ὁ μὴ ὢν μετ᾿ ἐμοῦ κατ᾿ ἐμοῦ ἐστι, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ᾿ ἐμοῦ σκορπίζει.(12,30) "«Όποιος δεν είναι μαζί μου, είναι εναντίον μου […]»"
Ποιος είναι υπέρ ή εναντίον του Ιησού;
12,31Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, πᾶσα ἁμαρτία καὶ βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις, ἡ δὲ τοῦ Πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις·(12,31-32) Η υπέρτατη αμαρτία: βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος
Υπάρχει αμαρτία που δε συγχωρείται;
(12,31) "«Γι' αυτό σας λέω κάθε αμαρτία και βλασφημία θα συγχωρεθεί στους ανθρώπους αλλά η βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος δεν θα συγχωρεθεί.»"
(12,32) "«Και αν κάποιος μιλήσει κατά του υιού του ανθρώπου, θα συγχωρεθεί· αν κάποιος μιλήσει κατά του Αγίου Πνεύματος, δεν θα συγχωρεθεί ούτε στον τωρινό αιώνα ούτε στον μέλλοντα.»"
12,32καὶ ὃς ἐὰν εἴπῃ λόγον κατὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ· ὃς δ᾿ ἂν εἴπῃ κατὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ οὔτε ἐν τῷ νῦν αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι.
12,33῍Η ποιήσατε τὸ δένδρον καλόν, καὶ τὸν καρπόν αὐτοῦ καλόν, ἢ ποιήσατε τὸ δένδρον σαπρόν, καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ σαπρόν· ἐκ γὰρ τοῦ καρποῦ τὸ δένδρον γινώσκεται.
12,34γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς δύνασθε ἀγαθὰ λαλεῖν πονηροὶ ὄντες; ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ.(12,34) "«Γεννήματα οχιών, πώς είναι δυνατό να μιλάτε αγαθά ενώ είστε πονηροί;»"
Στον Ιησού άρεσε που και που να ρίχνει κανένα μπινελίκι. Το «γεννήματα οχιών» ήταν ένας από τους αγαπημένους του χαρακτηρισμούς."
12,35ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει ἀγαθά, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά.
12,36λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι πᾶν ῥῆμα ἀργὸν ὃ ἐὰν λαλήσωσιν οἱ ἄνθρωποι, ἀποδώσουσι περὶ αὐτοῦ λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως·(12,36) "«Σας λέω πως για όλα τα περιττά λόγια που θα πουν οι άνθρωποι, θα λογοδοτήσουν για αυτά την ημέρα της κρίσης·»"
12,37ἐκ γὰρ τῶν λόγων σου δικαιωθήσῃ καὶ ἐκ τῶν λόγων σου καταδικασθήσῃ.(12,37) "«διότι από τα λόγια σου θα δικαιωθείς και από τα λόγια σου θα καταδικαστείς.»"
Πώς κρίνονται οι άνθρωποι από τον Θεό;
Αρκεί μόνον η πίστη για να σωθεί κανείς;
Τι πρέπει να κάνει κάποιος για να σωθεί;
Θα δικαιωθεί κανείς;
12,38Τότε ἀπεκρίθησάν τινες τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων λέγοντες· διδάσκαλε, θέλομεν ἀπὸ σοῦ σημεῖον ἰδεῖν.
12,39ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ εἰμὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου.(12,39) "Αυτός τους αποκρίθηκε: «Η πονηρή και μοιχαλίδα γενιά επιζητά σημάδι αλλά δεν θα της δοθεί κανένα σημάδι εκτός από τα σημάδι του προφήτη Ιωνά.»"
Έκανε ο Ιησούς σημεία ή/και τέρατα;
12,40ὥσπερ γὰρ ἐγένετο Ἰωνᾶς ὁ προφήτης ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας, οὕτως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας.(12,40) "«Όπως ο προφήτης Ιωνάς ήταν στην κοιλιά του κήτους τρεις ημέρες και τρεις νύχτες, έτσι και ο υιός του ανθρώπου θα είναι στην καρδιά της γης για τρεις ημέρες και τρεις νύχτες.»"
Ο Ιησούς πίστευε ότι η ιστορία με τον Ιωνά και το κήτος ήταν αληθινή στην κυριολεξία. Προβλέπει ότι θα βρίσκεται στην «καρδιά της γης» τρεις ημέρες και τρεις νύχτες. Αν με αυτό εννοούσε ότι θα βρισκόταν στον τάφο για τρεις ημέρες και τρεις νύχτες, τότε είτε έκανε λάθος είτε τα Ευαγγέλια τα λένε λάθος. Σύμφωνα με τα Ευαγγέλια (και αυτό είναι ένα από τα λίγα πράγματα στα οποία συφωνούν όλα) ο Ιησούς παρέμεινε στον τάφο μία ημέρα και δύο νύχτες.
12,41ἄνδρες Νινευῖται ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν, ὅτι μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε.
12,42βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινεῖ αὐτήν, ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τὴν σοφίαν Σολομῶνος, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Σολομῶνος ὧδε.(12,42) "Η βασίλισσα του νότου θα αναστηθεί την ημέρα της κρίσης μαζί με αυτήν την γενιά και θα την κατακρίνει διότι ήρθε από τα πέρατα της γης να ακούσει την σοφία του Σολομώντα και είδε κάποιον σπουδαιότερο από τον Σολομώντα."
Ποιος ήταν σπουδαιότερος; ο Ιησούς, ο Σολομών ή ο Ιωάννης ο βαπτιστής
12,43Ὅταν δὲ τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, διέρχεται δι᾿ ἀνύδρων τόπων ζητοῦν ἀνάπαυσιν, καὶ οὐχ εὑρίσκει.(12,43-45) Όταν ένα ακάθαρτο πνεύμα φεύγει από έναν άνθρωπο, επιστρέφει μαζί με άλλα επτά, ισχυρότερα από το ίδιο και ανακαταλαμβάνει τον άνθρωπο αυτό.
(12,43) "«Όταν το ακάθαρτο πνεύμα βγει από τον άνθρωπο, διέρχεται από ξηρούς τόπους και ζητά ανάπαυση αλλά δεν βρίσκει.»"
(12,44) "«Τότε λέει: ας επιστρέψω στο σπίτι μου, εκεί από όπου βγήκα. Και όταν έρχεται, το βρίσκει άδειο, σκουπισμένο και στολισμένο.»"
(12,45) "«Τότε πάει και φέρνει μαζί του άλλα επτά πνεύματα πονηρότερα από το ίδιο και αφού μπουν εκεί, το κατοικούν και τελικά ο άνθρωπος είναι χειρότερα από πρώτα. Έτσι θα γίνει και με αυτήν την πονηρή γενιά.»"
12,44τότε λέγει· εἰς τὸν οἶκόν μου ἐπιστρέψω ὅθεν ἐξῆλθον· καὶ ἐλθὸν εὑρίσκει σχολάζοντα καὶ σεσαρωμένον καὶ κεκοσμημένον.
12,45τότε πορεύεται καὶ παραλαμβάνει μεθ᾿ ἑαυτοῦ ἑπτὰ ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ, καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ, καὶ γίνεται τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χείρονα τῶν πρώτων. οὕτως ἔσται καὶ τῇ γενεᾷ τῇ πονηρᾷ ταύτῃ.
12,46Ἔτι δὲ αὐτοῦ λαλοῦντος τοῖς ὄχλοις ἰδοὺ ἡ μήτηρ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ εἱστήκεισαν ἔξω, ζητοῦντες λαλῆσαι αὐτῷ.
12,47εἶπε δέ τις αὐτῷ· ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἑστήκασιν ἔξω ζητοῦντές σε ἰδεῖν.(12,47-48) Μάθημα οικογενειακών αξιών από τον Ιησού
Όταν η μητέρα του Ιησού και τα αδέρφια του ζητούν να τον δουν, ο Ιησούς τους απαρνείται, λέγοντας «Ποιοι είναι αυτοί;»
Πάντως το γεγονός ότι ο Ιησούς είχε αδερφια αποδεικνύει ότι αντίθετα με τις διδαχές των χριστιανικών Εκκλησιών, η Μαρία δεν είναι αειπάρθενος. Ακόμα κι αν δεν μπήκαν, από κάπου πρέπει να βγήκαν.
Πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε στους γονείς μας;
(12,47) "Του είπε κάποιος: «Να, η μητέρα σου και οι αδελφοί σου στέκονται έξω και ζητούν να σε δουν.»"
(12,48) "Αυτός αποκρίθηκε σε αυτόν που μίλησε: «Ποια είναι η μητέρα μου και ποιοι οι αδερφοί μου;»"
12,48ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε τῷ λέγοντι αὐτῷ· τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου καὶ τίνες εἰσὶν οἱ ἀδελφοί μου;
12,49καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἔφη· ἰδοὺ ἡ μήτηρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου·
12,50ὅστις γὰρ ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς, αὐτός μου ἀδελφός καὶ ἀδελφὴ καὶ μήτηρ ἐστίν.
Τελευταία ενημέρωση: 16 Ιουλίου 2016