ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ
Κεφάλαιο 22
Τὰ Καίσαρος Καίσαρι
(22,1-14) Η παραβολή του γαμήλιου τσιμπουσιού
Σύμφωνα με τον Ιησού, η βασιλεία των ουρανών είναι σαν τον βασιλιά αυτής της παραβολής. Αν είναι πράγματι έτσι, από μακριά και αγαπημένοι.
Η παραβολή ξεκινά με τον βασιλιά που στέλνει τους δούλους του να προσκαλέσουν κόσμο για τον γάμο του γιου του αλλά όλοι αρνιούνται και κάποιοι σκοτώνουν τους δούλους που πήγαν να τους προσκαλέσουν. Τότε αυτός σκοτώνει τους δολοφόνους και καίει την πόλη τους. Μια και είχε έτοιμο το τσιμπούσι αλλά όχι καλεσμένους, έστειλε τους δούλους του να καλέσουν όποιον βρουν μπροστά τους, όπως και έκαναν. Αλλά ένας από τους καλεσμένους δεν φορούσε επίσημο, γαμήλιο ένδυμα και γι' αυτό το βασιλιάς διέταξε να τον δέσουν χειροπόδαρα και να τον ρίξουν στο «σκοτάδι το εξώτερο».
22,1Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς πάλιν εἶπεν αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς λέγων·(22,1) "Ο Ιησούς τους αποκρίθηκε πάλι με μία παραβολή."
22,2ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὅστις ἐποίησε γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ.(22,2) "«Η βασιλεία των ουρανών μοιάζει με βασιλιά που πάντρευε τον γιο του.»"
22,3καὶ ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους, καὶ οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν.(22,3) "«Και έστειλε τους δούλους του να καλέσουν τους προσκεκλημένους στον γάμο αλλά αυτοί δεν ήθελαν να έρθουν.»"
22,4πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους λέγων· εἴπατε τοῖς κεκλημένοις· ἰδοὺ τὸ ἄριστόν μου ἡτοίμασα, οἱ ταῦροί μου καὶ τὰ σιτιστὰ τεθυμένα, καὶ πάντα ἕτοιμα· δεῦτε εἰς τοὺς γάμους.(22,4) "«Πάλι έστειλε άλλους δούλους και τους είπε: Πείτε στους προσκεκλημένους […] ελάτε στον γάμο.»"
22,5οἱ δὲ ἀμελήσαντες ἀπῆλθον, ὁ μὲν εἰς τὸν ἴδιον ἀγρόν, ὁ δὲ εἰς τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ·(22,5) "«Εκείνοι αμέλησαν και δεν πήγαν. Άλλος πήγε στο χωράφι του, άλλος στο εμπόριό του·»"
22,6οἱ δὲ λοιποὶ κρατήσαντες τοὺς δούλους αὐτοῦ ὕβρισαν καὶ ἀπέκτειναν.(22,6) "«Οι υπόλοιποι κράτησαν τους δούλους, τους έβρισαν και τους σκότωσαν.»"
22,7ἀκούσας δὲ ὁ βασιλεὺς ἐκεῖνος ὠργίσθη, καὶ πέμψας τὰ στρατεύματα αὐτοῦ ἀπώλεσε τοὺς φονεῖς ἐκείνους καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησε.(22,7) "«Όταν το άκουσε ο βασιλιάς, οργίστηκε και έστειλε τα στρατεύματά του και σκότωσε του δολοφόνους και την πόλη τους την έκαψε.»"
22,8τότε λέγει τοῖς δούλοις αὐτοῦ· ὁ μὲν γάμος ἕτοιμός ἐστιν, οἱ δὲ κεκλημένοι οὐκ ἦσαν ἄξιοι·(22,8) "«Τότε λέει στους δούλους του: ο γάμος είναι έτοιμος αλλά οι προσκεκλημένοι δεν ήταν άξιοι·»"
(22,9) "«Πάρτε τους δρόμους και όποιον βρείτε, καλέστε τον στον γάμο,»"
(22,10) "«και οι δούλοι βγήκαν στους δρόμους και όποιον έβρισκαν, πονηρό ή αγαθό, τον έφερναν. Και ο γάμος γέμισε.»"
Έχει υπάρξει ποτέ κανένας καλός άνθρωπος;
(22,11) "«Όταν ήρθε ο βασιλιάς και είδε τους προσκεκλημένους, είδε κάποιον που δεν φορούσε γαμήλια ρούχα»."
(22,12) "«και του λέει: Πώς μπήκες εδώ χωρίς να φοράς γαμήλια ρούχα; Και αυτός δεν μίλησε.»"
(22,13) "Τότε είπε ο βασιλιάς στους υπηρέτες: Δέστε τον χειροπόδαρα και ρίξτε τον στο σκοτάδι το εξώτερο· εκεί θα υπάρχει κλάμα και τρίξιμο δοντιών.»"
Υπάρχει κόλαση;
Τι αναφέρει η Βίβλος σχετικά με τα βασανιστήρια.
(22,14) "«διότι πολλοί είναι οι προσκεκλημένοι αλλά λίγοι οι εκλεκτοί.»"
Τι πρέπει να κάνει κάποιος για να σωθεί;
22,9πορεύεσθε οὖν ἐπὶ τὰς διεξόδους τῶν ὁδῶν, καὶ ὅσους ἐὰν εὕρητε καλέσατε εἰς τοὺς γάμους,
22,10καὶ ἐξελθόντες οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι εἰς τὰς ὁδοὺς συνήγαγον πάντας ὅσους εὗρον, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς· καὶ ἐπλήσθη ὁ γάμος ἀνακειμένων.
22,11εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς θεάσασθαι τοὺς ἀνακειμένους εἶδεν ἐκεῖ ἄνθρωπον οὐκ ἐνδεδυμένον ἔνδυμα γάμου,
22,12καὶ λέγει αὐτῷ· ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου; ὁ δὲ ἐφιμώθη.
22,13τότε εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς διακόνοις· δήσαντες αὐτοῦ πόδας καὶ χεῖρας ἄρατε αὐτὸν καὶ ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.
22,14πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.
22,15Τότε πορευθέντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ.
22,16καὶ ἀποστέλλουσιν αὐτῷ τοὺς μαθητὰς αὐτῶν μετὰ τῶν Ἡρῳδιανῶν λέγοντες· διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ διδάσκεις, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός· οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων·
22,17εἰπὲ οὖν ἡμῖν, τί σοι δοκεῖ; ἔξεστι δοῦναι κῆνσον Καίσαρι ἢ οὔ;(22,17-21) Πληρώνετε τους φόρους σας και διαχωρίστε Κράτος και Εκκλησία.
(22,17) "«Πες μας λοιπόν, τι πιστεύεις; πρέπει να πληρώνουμε εισφορά στον Καίσαρα ή όχι;»"

(22,19) "«Δείξτε μου το νόμισμα της εισφοράς.» Αυτοί του έφεραν ένα δηνάριο."
(22,20) "Και λέει αυτός: «Τίνος είναι η εικόνα και η επιγραφή;»"
(22,21) "Και του λένε: «Του Καίσαρα.» Τότε λέει αυτός: «Δώστε, λοιπόν, αυτά που ανήκουν στον Καίσαρα στον Καίσαρα και αυτά που ανήκουν στον Θεό στον Θεό.»"

22,18γνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πονηρίαν αὐτῶν εἶπε· τί με πειράζετε, ὑποκριταί;
22,19ἐπιδείξατέ μοι τὸ νόμισμα τοῦ κήνσου. οἱ δὲ προσήνεγκαν αὐτῷ δηνάριον.
22,20καὶ λέγει αὐτοῖς· τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή;
22,21λέγουσιν αὐτῷ· Καίσαρος· τότε λέγει αὐτοῖς· ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ.
22,22καὶ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν, καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθον.
22,23Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ προσῆλθον αὐτῷ Σαδδουκαῖοι, οἱ λέγοντες μὴ εἶναι ἀνάστασιν, καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν(22,23-30) Στον παράδεισο δεν έχει σεξ. Οι παντρεμένοι δεν πηγαίνουν στον παράδεισο (ή χωρίζουν πριν πάνε εκεί).
(22,23) "Εκείνες τις ημέρες ήρθαν σε αυτόν Σαδδουκαίοι, οι οποίοι έλεγαν ότι δεν υπάρχει ανάσταση. Και τον ρώτησαν:"
(22,24) "«Δάσκαλε, ο Μωυσής είπε ότι αν κάποιος πεθάνει και δεν έχει παιδιά, να παντρευτεί ο αδερφός του την γυναίκα του και να φέρει απόγονο για τον αδερφό του.»"
(22,25) "«Ήταν μεταξύ μας επτά αδέρφια· ο πρώτος αφού παντρεύτηκε, πέθανε και επειδή δεν είχε απόγονο, άφησε την γυναίκα του στον αδερφό του.»"
(22,26) "«Το ίδιο και ο δεύτερος και ο τρίτος μέχρι τον έβδομο.»"
(22,27) "«Ύστερα από όλους πέθανε και η γυναίκα.»"
(22,28) "«Κατά την ανάσταση, τίνος είναι η γυναίκα; διότι σε όλους ανήκε.»"
(22,29) "Ο Ιησούς τους αποκρίθηκε: «Πλανάστε διότι δεν γνωρίζετε τις γραφές ούτε την δύναμη του Θεού.»"
(22,30) "«Κατά την ανάσταση, ούτε νυμφεύονται ούτε παντρεύονται αλλά είναι σαν τους αγγέλους στον ουρανό.»"
22,24λέγοντες· διδάσκαλε, Μωσῆς εἶπεν, ἐάν τις ἀποθάνῃ μὴ ἔχων τέκνα, ἐπιγαμβρεύσει ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἀναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
22,25ἦσαν δὲ παρ᾿ ἡμῖν ἑπτὰ ἀδελφοί· καὶ ὁ πρῶτος γαμήσας ἐτελεύτησε, καὶ μὴ ἔχων σπέρμα ἀφῆκε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ·
22,26ὁμοίως καὶ ὁ δεύτερος καὶ ὁ τρίτος, ἕως τῶν ἑπτά.
22,27ὕστερον δὲ πάντων ἀπέθανε καὶ ἡ γυνή.
22,28ἐν τῇ οὖν ἀναστάσει τίνος τῶν ἑπτὰ ἔσται ἡ γυνή; πάντες γὰρ ἔσχον αὐτήν.
22,29ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· πλανᾶσθε μὴ εἰδότες τὰς γραφὰς μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ.
22,30ἐν γὰρ τῇ ἀναστάσει οὔτε γαμοῦσιν οὔτε ἐκγαμίζονται, ἀλλ᾿ ὡς ἄγγελοι Θεοῦ ἐν οὐρανῷ εἰσι.
22,31περὶ δὲ τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν οὐκ ἀνέγνωτε τὸ ῥηθὲν ὑμῖν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ λέγοντος,
22,32ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς Ἰακώβ; οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων.
22,33καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ.
22,34Οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες ὅτι ἐφίμωσε τοὺς Σαδδουκαίους, συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό,
22,35καὶ ἐπηρώτησεν εἷς ἐξ αὐτῶν, νομικός, πειράζων αὐτὸν καὶ λέγων·
22,36διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ;
22,37ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔφη αὐτῷ· ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου.
22,38αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή.
22,39δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.(22,39) "«Η δεύτερη είναι παρόμοια: να αγαπάς τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου.»"
Ο Ιησούς αναφέρει τον Λευ 19,18, μακράν τον καλύτερο στίχο στο Λευιτικόν και έναν από τους καλύτερους σε όλη την Βίβλο.
Πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε στους άπιστους;
22,40ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται κρέμανται.
22,41Συνηγμένων δὲ τῶν Φαρισαίων ἐπηρώτησεν αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς(22,41-45) Ο Ιησούς ισχυρίζεται ότι είναι ο Χριστός αλλά όχι απόγονος του Δαβίδ.
Ήταν ο Ιησούς απόγονος του Δαβίδ;
(22,41) "Ενώ ήταν μαζεμένοι οι Φαρισαίοι, τους ρώτησε ο Ιησούς:"
(22,42) "«Τι πιστεύετε για τον Χριστό; ποιανού γιος είναι;» Και του λένε: «Του Δαβίδ.»"
22,42λέγων· τί ὑμῖν δοκεῖ περὶ τοῦ Χριστοῦ; τίνος υἱός ἐστι; λέγουσιν αὐτῷ· τοῦ Δαυῒδ.
22,43λέγει αὐτοῖς· πῶς οὖν Δαυῒδ ἐν Πνεύματι Κύριον αὐτὸν καλεῖ λέγων,
22,44εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου;
22,45εἰ οὖν Δαυῒδ καλεῖ αὐτὸν Κύριον, πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἐστι;(22,45) "Και τους λέει: «Πώς, λοιπόν, ο Δαβίδ με την χάρη του Πνεύματος, τον αποκαλεί Κύριο […]"
22,46καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο αὐτῷ ἀποκριθῆναι λόγον, οὐδὲ ἐτόλμησέ τις ἀπ᾿ ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐπερωτῆσαι αὐτὸν οὐκέτι.
Τελευταία ενημέρωση: 16 Ιουλίου 2016