ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ
Κεφάλαιο 8
Μερικά θαύματα
8,1Καταβάντι δὲ αὐτῷ ἀπὸ τοῦ ὄρους ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί.
8,2Καὶ ἰδοὺ λεπρὸς ἐλθὼν προσεκύνει αὐτῷ λέγων· Κύριε, ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι.
8,3καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἥψατο αὐτοῦ ὁ Ἰησοῦς λέγων· θέλω, καθαρίσθητι. καὶ εὐθέως ἐκαθαρίσθη αὐτοῦ ἡ λέπρα.
8,4καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ὅρα μηδενὶ εἴπῃς, ἀλλὰ ὕπαγε σεαυτὸν δεῖξον τῷ ἱερεῖ καὶ προσένεγκε τὸ δῶρον ὃ προσέταξε Μωσῆς εἰς μαρτύριον αὐτοῖς.
8,5Εἰσελθόντι δὲ αὐτῷ εἰς Καπερναοὺμ προσῆλθεν αὐτῷ ἑκατόνταρχος παρακαλῶν αὐτὸν καὶ λέγων·(8,5-7)
(8,5) "Όταν μπήκαν στην Καπερναούμ, τον πλησίασε ένας εκατόνταρχος και τον παρακάλεσε."
(8,6) "«Κύριε, ο δούλος μου είναι παράλυτος στο σπίτι και βασανίζεται πολύ.»"
(8,7) "Και του λέει ο Ιησούς: «Θα έρθω και θα τον θεραπεύσω.»."
Ένας εκατόνταρχος πλησιάζει τον Ιησού και του ζητά να θεραπεύσει τον δούλο του. Αλλά όταν ο Λουκάς περιγράφει την ίδια ιστορία λέει ότι ο εκατόνταρχος δεν πήγε ο ίδιος στον Ιησού παρά έστειλε κάποιους από τους πρεσβύτερους των Ιουδαίων (Λκ 7,1-7).
Ζήτησε ο εκατόνταρχος αυτοπροσώπως από τον Ιησού να βοηθήσει τον δούλο του;
Αυτή ήταν μία τέλεια ευκαιρία για τον Ιησού να καταδικάσει την δουλεία. Θα αρκούσε να πει κάτι σαν «OK, θα θεραπεύσω τον δούλο σου αλλά μετά εσύ θα τον απελευθερώσεις, διότι δεν εγκρίνω την δουλεία.» Αλλά μάλλον την ενέκρινε.
Εγκρίνει ο Θεός την δουλεία;
8,6Κύριε, ὁ παῖς μου βέβληται ἐν τῇ οἰκίᾳ παραλυτικός, δεινῶς βασανιζόμενος.
8,7καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν.
8,8καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἑκατόνταρχος ἔφη· Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς· ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου.(8,5-13) Ποια ήταν η σχέση του εκατόνταρχου με τον δούλο του; Ήταν ζευγάρι; Ακόμα κι αν ήταν, του Ιησού δεν φαίνεται να του καιγόταν καρφί.
8,9καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν, ἔχων ὑπ᾿ ἐμαυτὸν στρατιώτας, καὶ λέγω τούτῳ, πορεύθητι, καὶ πορεύεται, καὶ ἄλλῳ, ἔρχου, καὶ ἔρχεται, καὶ τῷ δούλῳ μου, ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ.
8,10ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐθαύμασε καὶ εἶπε τοῖς ἀκολουθοῦσιν· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον.(8,10) "Όταν ο Ιησούς άκουσε αυτά [τα λόγια], τα θαύμασε."
Ήξερε ο Ιησούς τα πάντα;
8,11λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι πολλοὶ ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν ἥξουσι καὶ ἀνακλιθήσονται μετὰ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν,
8,12οἱ δὲ υἱοὶ τῆς βασιλείας ἐκβληθήσονται εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.(8,12) "«ενώ οι γιοι της βασιλείας θα ριχτούν στο εξώτερο σκοτάδι· εκεί θα ακούγεται το κλάμα και το τρίξιμο των δοντιών.»"
Τι θα συμβεί στους Ισραηλίτες όταν πεθάνουν;
8,13καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς τῷ ἑκατοντάρχῳ· ὕπαγε, καὶ ὡς ἐπίστευσας γενηθήτω σοι. καὶ ἰάθη ὁ παῖς αὐτοῦ ἐν τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ.
8,14Καὶ ἐλθὼν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν οἰκίαν Πέτρου εἶδε τὴν πενθερὰν αὐτοῦ βεβλημένην καὶ πυρέσσουσαν·(8,14-15) Η πεθερά του Πέτρου είναι κατάκοιτη. Ο Ιησούς την θεραπεύει αγγίζοντας το χέρι της, ώστε να είναι υγιής και να τους υπηρετήσει. (Η πεθερά του Πέτρου; Ο πρώτος Πάπας ήταν έγγαμος;)
(8,14) "Όταν ο Ιησούς πήγε στο σπίτι του Πέτρου, είδε την πεθερά του κατάκοιτη με πυρετό·"
(8,15) "άγγιξε το χέρι της και ο πυρετός της έφυγε και αυτή σηκώθηκε να τους υπηρετήσει."
8,15καὶ ἥψατο τῆς χειρὸς αὐτῆς, καὶ ἀφῆκεν αὐτὴν ὁ πυρετὸς καὶ ἠγέρθη καὶ διηκόνει αὐτῷ.
8,16Ὀψίας δὲ γενομένης προσήνεγκαν αὐτῷ δαιμονιζομένους πολλούς, καὶ ἐξέβαλε τὰ πνεύματα λόγῳ καὶ πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας ἐθεράπευσεν,(8,16) "Το απόγευμα του έφεραν πολλούς δαιμονισμένους και με τα λόγια του έδιωξε τα πνεύματα και όσους ήταν άρρωστοι τους θεράπευσε."
8,17ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· αὐτὸς τὰς ἀσθενείας ἡμῶν ἔλαβε καὶ τὰς νόσους ἐβάστασεν.
8,18Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς πολλοὺς ὄχλους περὶ αὐτὸν ἐκέλευσεν ἀπελθεῖν εἰς τὸ πέραν.
8,19Καὶ προσελθὼν εἷς γραμματεὺς εἶπεν αὐτῷ· διδάσκαλε, ἀκολουθήσω σοι ὅπου ἐὰν ἀπέρχῃ.
8,20καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσι καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις, ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ.
8,21Ἕτερος δὲ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ· Κύριε, ἐπίτρεψόν μοι πρῶτον ἀπελθεῖν καὶ θάψαι τὸν πατέρα μου.(8,21-22) Ο Ιησούς λέει σε κάποιον που μόλις έχασε τον πατέρα του: «Άφησε τους νεκρούς να θάψουν τους νεκρούς τους».
(8,21) "Ένας άλλος από τους μαθητές του είπε: «Κύριε, επίτρεψέ μου πρώτα να πάω να θάψω τον πατέρα μου.»"
(8,22) "Όμως ο Ιησούς του είπε: «Ακολούθησέ με και άφησε τους νεκρούς να θάψουν τους νεκρούς τους.»"
8,22ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· ἀκολούθει μοι, καὶ ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς. Τὸ γαλήνευμα τῆς τρικυμίας
8,23Καὶ ἐμβάντι αὐτῷ εἰς τὸ πλοῖον ἠκολούθησαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.
8,24καὶ ἰδοὺ σεισμὸς μέγας ἐγένετο ἐν τῇ θαλάσσῃ, ὥστε τὸ πλοῖον καλύπτεσθαι ὑπὸ τῶν κυμάτων· αὐτὸς δὲ ἐκάθευδε.(8,24-26) Ο Ιησούς και οι μαθητές του περνούν στην άλλη όχθη της λίμνης με μία βάρκα. Ενώ ο Ιησούς κοιμάται, ξεσπά καταιγίδα και οι φοβιτσιάρηδες μαθητές του τον ξυπνούν. Ο Ιησούς, αφού πρώτα τους κατσαδιάζει που έχουν λίγη πίστη (ή μήπως επειδή τον ξύπνησαν;), κατευνάζει την καταιγίδα. Το οποίο δείχνει τι; Ότι η κακοκαιρία στέλνεται από τον Θεό και ελέγχεται από την πίστη;
(8,24) "Και να, έγινε μεγάλος σεισμός στην θάλασσα, ώστε το πλοίο καλύφθηκε από τα κύματα· αυτός κοιμόταν."
(8,25) "Οι μαθητές του τον πλησίασαν, τον ξύπνησαν και του είπαν: «Κύριε, σώσε μας, χανόμαστε.»"
(8,26) "Και τους λέει: «Ολιγόπιστοι, γιατί είστε δειλοί;» Τότε, αφού σηκώθηκε, διέταξε τους ανέμους και την θάλασσα και έγινε μεγάλη γαλήνη."
8,25καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἤγειραν αὐτὸν λέγοντες· Κύριε, σῶσον ἡμᾶς, ἀπολλύμεθα.
8,26καὶ λέγει αὐτοῖς· τί δειλοί ἐστε, ὀλιγόπιστοι; τότε ἐγερθεὶς ἐπετίμησε τοῖς ἀνέμοις καὶ τῇ θαλάσσῃ, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.
8,27οἱ δὲ ἄνθρωποι ἐθαύμασαν λέγοντες· ποταπός ἐστιν οὗτος, ὅτι καὶ οἱ ἄνεμοι καὶ ἡ θάλασσα ὑπακούουσιν αὐτῷ;
8,28Καὶ ἐλθόντι αὐτῷ εἰς τὸ πέραν εἰς τὴν χώραν τῶν Γεργεσηνῶν ὑπήντησαν αὐτῷ δύο δαιμονιζόμενοι ἐκ τῶν μνημείων ἐξερχόμενοι, χαλεποὶ λίαν, ὥστε μὴ ἰσχύειν τινὰ παρελθεῖν διὰ τῆς ὁδοῦ ἐκείνης.(8,28) "Όταν έφτασαν απέναντι στην χώρα των Γεργερσηνών, τον συνάντησαν δύο δαιμονισμένοι […]"
Πόσοι ήταν οι δαιμονισμένοι;
8,29καὶ ἰδοὺ ἔκραξαν λέγοντες· τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ Θεοῦ; ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς;(8,29) "Και φώναξαν: «Τι έχουμε να κάνουμε εμείς κι εσύ, Ιησού, υιέ του Θεού; ήρθες να μας βασανίσεις πριν την ώρα μας;»"
Οι δαίμονες ομολογούν ότι ο Ιησούς είναι υιός του Θεού. Άρα σύμφωνα με τον Ιωάννη (Α Ιω 4,15) ο Θεός κατοικεί μέσα στους δαίμονες και οι δαίμονες στον Θεό («ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ μένει καὶ αὐτὸς ἐν τῷ Θεῷ»).
8,30ἦν δὲ μακρὰν ἀπ᾿ αὐτῶν ἀγέλη χοίρων πολλῶν βοσκομένη.
8,31οἱ δὲ δαίμονες παρεκάλουν αὐτὸν λέγοντες· εἰ ἐκβάλλεις ἡμᾶς, ἐπίτρεψον ἡμῖν ἀπελθεῖν εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοίρων.
8,32καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὑπάγετε. οἱ δὲ ἐξελθόντες ἀπῆλθον εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοίρων· καὶ ἰδοὺ ὥρμησε πᾶσα ἡ ἀγέλη τῶν χοίρων κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ἀπέθανον ἐν τοῖς ὕδασιν.
8,33οἱ δὲ βόσκοντες ἔφυγον, καὶ ἀπελθόντες εἰς τὴν πόλιν ἀπήγγειλαν πάντα καὶ τὰ τῶν δαιμονιζομένων.
8,34καὶ ἰδοὺ πᾶσα ἡ πόλις ἐξῆλθεν εἰς συνάντησιν τῷ Ἰησοῦ, καὶ ἰδόντες αὐτὸν παρεκάλεσαν ὅπως μεταβῇ ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν.(8,34) "Και να, όλη η πόλη βγήκε να συναντήσει τον Ιησού και όταν τον είδαν, τον παρακάλεσαν να φύγει από τα όρια της πόλης."
Αφού ο Ιησούς σκότωσε μία ολόκληρη αγέλη χοίρων, στέλνοντάς τους να πέσουν στην θάλασσα από τον γκρεμό, ολόκληρη η πόλη του ζητά να φύγει. Άδικο είχαν;
Τελευταία ενημέρωση: 16 Ιουλίου 2016