Εισαγωγή στο βιβλίο του
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΥ

Το βιβλίο του Δευτερονομίου είναι το πέμπτο βιβλίο της Βίβλου και της Tanakh. Στα Εβραϊκά ονομάζεται דְּבָרִים, (ντεβαρίμ), "λόγια", ενώ το αγγλικό όνομα προέρχεται από το ελληνικό· Deuteronomy. Το βιβλίο ονομάστηκε "δευτερονόμιο" λόγω κακής μετάφρασης της εβραϊκής φράσης "το αντίγραφο του νόμου αυτού" στο 17,18 η οποία στα Ελληνικά αποδόθηκε ως "το δευτερονόμιον τούτο".

Ομοίως με ολόκληρη την Πεντάτευχο, το Δευτερονόμιο θεωρείται στους χριστιανικούς κύκλους πως έχει γραφεί από τον Μωυσή κατά τη 2η χιλιετία π.Κ.Χ., αλλά πλέον θεωρείται βέβαιο από τους ειδικούς πως η συγγραφή του άρχισε κάποια στιγμή τον 8ο αι. π.Κ.Χ., μετά την καταστροφή της Σαμάριας από τους Ασσύριους και οριστικοποιήθηκε τον 6ο αι. μετά την Βαβυλώνιο Αιχμαλωσία.

Ως βιβλίο θεωρείται και αυτό αρκετά "ξερό" ως ανάγνωσμα, ομοίως με το Λευιτικό, αφού περιέχει κυρίως κείμενα νομοθετικού περιεχομένου· πολλά ιδίως σκληρά, σε βαθμό που να αγνοείται παντελώς από τους χριστιανούς αναγνώστες. Υπάρχει δε και σημαντική διαμάχη μεταξύ προοδευτικών και φονταμενταλιστών για το αν ισχύουν οι διατάξεις της Παλαιάς Διαθήκης για τους χριστιανούς.

Θεματικά το βιβλίο διαρθρώνεται ως εξής:

1 - 4 Πρώτη ομιλία του Μωυσή
5 - 13 Δεύτερη ομιλία του Μωυσή, διατάξεις για την εξολόθρευση ειδωλολατρών και ψευδοπροφητών
14 - 26 Διατάξεις περί εορτών, θυσιών, εσόδων ιερέων και λοιπές αστικές διατάξεις
27 - 31 Τέλος δεύτερης ομιλίας, αρχή τρίτης, ανάθεση της αρχηγίας στον Ιησού του Ναυή και παράδοση Δευτερονομίου.
32 - 34 Ωδή του Μωυσή, οι ευλογίες του και ο θάνατός του.
Τελευταία ενημέρωση: 6 Ιουνίου 2014