Εισαγωγή στο βιβλίο του
ΙΩΗΛ

Το βιβλίο του Ιωήλ είναι το τέταρτο της σειράς των Προφητών στην ορθόδοξη Παλαιά Διαθήκη και το δεύτερο στην αντίστοιχη ομάδα της ιουδαϊκής Βίβλου και της KJV.

Το βιβλίο αυτό έχει ελεγειακό χαρακτήρα όπως τα προηγούμενα αλλά δίνει περισσότερη έμφαση στην φάση της αποκατάστασης και της τιμωρίας των εχθρών του Ισραήλ. Με αφορμή μία πρόσφατη επιδρομή ακρίδων, ο Ιωήλ αναφέρει για ακόμα μια φορά τις τιμωρίες που επιφυλάσσει ο Θεός για τον Ισραήλ πριν την αποκατάσταση, με χαρακτηριστικότερη την αιχμαλωσία των Ιουδαίων από τους Έλληνες κι έναν "μακρινό λαό" («ἔθνος μακρὰν ἀπέχον» 4,6-9), που αναφέρονται αντίστοιχα στην ελληνιστική περίοδο και στην αιχμαλωσία της Βαβυλώνας. Οι δύο αυτές αναφορές ερμηνεύονται ως επιτυχείς προφητείες αν και στην πραγματικότητα το βιβλίο του Ιωήλ, όπως και τα υπόλοιπα των προφητών, είναι πιθανότερο ότι γράφτηκε αρκετά αργότερα από συγγραφέα που ήδη γνώριζε τις παραπάνω εξελίξεις. Παρόμοια περίπτωση είναι και η προφητεία για τον ερχομό του Πνεύματος (3,1-5), η οποία ερμηνεύεται ως ένδειξη της τριαδικότητας του Θεού και υποτίθεται ότι εκπληρώθηκε την ημέρα της Πεντηκοστής (Πραξ 2,1-4). Στην πραγματικότητα, ο συγγραφέας του βιβλίου του Ιωήλ συνδυάζει τον ερχομό του Πνεύματος με το μοτίβο της "ημέρας της οργής του Κυρίου" (Αποκ 16,1), που θα χαρακτηριστεί από θαύματα όπως το κρύψιμο του ήλιου και το κοκκίνισμα του φεγγαριού (Αποκ 6,12) και στο χριστιανισμό ταυτίζεται με το τέλος των ημερών και όχι την Πεντηκοστή.

Τελευταία ενημέρωση: 31 Ιουλίου 2013