Εισαγωγή στο βιβλίο του
ΙΗΣΟΥ του ΝΑΥΗ

Το βιβλίο του Ιησού του Ναυή είναι το έκτο βιβλίο της Βίβλου και της Tanakh. Στα Εβραϊκά ονομάζεται ספר יהושע, (σέφερ γιεχοσουά), ενώ στα Αγγλικά ο Ιησούς του Ναυή μεταφέρθηκε ως Joshua.

Η παράδοση θέλει το βιβλίο, όπως και ολόκληρη την Πεντάτευχο, να την έχει γράψει ο Μωυσής κατά τη 2η χιλιετία π.Κ.Χ., αλλά πλέον οι ειδικοί συμφωνούν πως το βιβλίο πιθανότατα γράφτηκε κατά τη Βαβυλώνια Αιχμαλωσία του 6ου αι. π.Κ.Χ. και οριστικοποιήθηκε κατά τον 5ο. Θεωρείται δε ίσως το σημαντικότερο βιβλίο της Βίβλου, αφού σε αυτό αποκρυσταλλώνεται ουσιαστικά η εβραϊκή εθνική συνείδηση, καθώς και τα προβλήματα που ταλανίζουν και σήμερα την ευρύτερη περιοχή της Παλαιστίνης.

Παραδοσιακά συγγραφέας του βιβλίου θεωρείται ο ίδιος ο Ιησούς του Ναυή (με εξαίρεση τα κομμάτια μετά το θάνατό του), αλλά οι ιστορικοί θεωρούν πιο εύλογο ότι μόνο τα κεφάλαια 2-11 είναι παλιά και ενσωματώθηκαν σε μία πρώτη εκδοχή του βιβλίου περίπου τον καιρό του Ιωσία (640-609 π.Κ.Χ.), αν και το βιβλίο δεν ήρθε στην τελική του μορφή πριν την Βαβυλώνια Αιχμαλωσία.

Θεματικά το βιβλίο διαρθρώνεται ως εξής:

1 - 3 Ο Θεός διατάσσει τον Ιησού του Ναυή να καταλάβει τη Χαναάν
4 - 12 Η κατάληψη της Χαναάν
13 - 22 Διαμοιρασμός της γης
23 - 24 Ο αποχαιρετισμός του Ιησού του Ναυή

Αν και το βιβλίο διαδραματίζεται τον 13ο αι. π.Κ.Χ., η αρχαιολογική σκαπάνη δεν έχει εντοπίσει κατεστραμένες πόλεις που αναφέρονται στο βιβλίο. Έχουν εντοπιστεί βέβαια κατεστραμμένες πόλεις, αλλά εντελώς άσχετες με αυτές της διήγησης. Οπότε η ανάγνωση του βιβλίου έχει στραφεί αναγκαστικά στο θεολογικό του περιεχόμενο και στην σημασία που είχε ο Γιαχβέ ως πολεμική θεότητα στην εξέλιξη της εβραϊκής εθνικής συνείδησης ως περιούσιος λαός.

Τελευταία ενημέρωση: 7 Ιουνίου 2014