ΚΡΙΤΑΙ
Κεφάλαιο 19
Ο βιασμός της παλλακίδας
19,1Καὶ ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις οὐκ ἦν βασιλεὺς ἐν Ἰσραήλ· καὶ ἐγένετο ἀνὴρ Λευίτης παροικῶν ἐν μηροῖς ὄρους Ἐφραὶμ καὶ ἔλαβεν αὐτῷ γυναῖκα παλλακὴν ἀπὸ Βηθλεὲμ Ἰούδα.
(19,1-30) Ομαδικός βιασμός, διαμελισμός και αποστολή διαμελισμένου σώματος
Αυτή η ιστορία φαίνεται να βασίζεται στο Γεν 19, όπου ο δίκαιος και ενάρετος Λωτ προσφέρει τις παρθένες κόρες του στο πλήθος των επίδοξων βιαστών αγγέλων.
Αυτή την φορά όμως, ο επισκέπτης τον οποίο οι κάτοικοι της πόλης ήθελαν να βιάσουν ήταν ένας ελκυστικός Λευίτης. Ο Λευίτης είχε μία παλλακίδα, η οποία τον εγκατέλειψε και επέστρεψε στο σπίτι του πατέρα της.
(19,1) "[…] Ένας Λευίτης που παροικούσε στην πλαγιά του όρους Εφραίμ πήρε για παλλακίδα μία γυναίκα από την πόλη Βηθλεέμ της φυλής του Ιούδα."
(19,2) "Η παλλακίδα τον εγκατέλειψε και επέστρεψε στο σπίτι του πατέρα της στη Βηθλεέμ και ήταν εκεί για τέσσερις μήνες."
(19,3) "Ο άντρας της πήγε να την βρει […]"
19,2καὶ ἐπορεύθη ἀπ' αὐτοῦ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ καὶ ἀπῆλθε παρ' αὐτοῦ εἰς οἶκον πατρὸς αὐτῆς εἰς Βηθλεὲμ Ἰούδα καὶ ἦν ἐκεῖ ἡμέρας μηνῶν τεσσάρων.
19,3καὶ ἀνέστη ὁ ἀνὴρ αὐτῆς καὶ ἐπορεύθη ὀπίσω αὐτῆς τοῦ λαλῆσαι ἐπὶ καρδίαν αὐτῆς τοῦ ἐπιστρέψαι αὐτὴν αὐτῷ, καὶ νεανίας αὐτοῦ μετ' αὐτοῦ καὶ ζεῦγος ὄνων· ἡ δὲ εἰσήνεγκεν αὐτὸν εἰς οἶκον πατρὸς αὐτῆς, καὶ εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος καὶ ηὐφράνθη εἰς συνάντησιν αὐτοῦ.
19,4καὶ κατέσχεν αὐτὸν ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος καὶ ἐκάθισε μετ' αὐτοῦ ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας, καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ ηὐλίσθησαν ἐκεῖ.
19,5καὶ ἐγένετο τῇ ἡμέρᾳ τῇ τετάρτῃ καὶ ὤρθρισαν τὸ πρωΐ καὶ ἀνέστη τοῦ πορευθῆναι· καὶ εἶπεν ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος πρὸς τὸν νυμφίον αὐτοῦ· στήρισον τὴν καρδίαν σου ψωμῷ ἄρτου, καὶ μετὰ τοῦτο πορεύσεσθε.
19,6καὶ ἐκάθισαν καὶ ἔφαγον οἱ δύο ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ ἔπιον· καὶ εἶπεν ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος πρὸς τὸν ἄνδρα· ἄγε δὴ αὐλίσθητι, καὶ ἀγαθυνθήσεται ἡ καρδία σου.
19,7καὶ ἀνέστη ὁ ἀνὴρ τοῦ πορεύεσθαι αὐτός· καὶ ἐβιάσατο αὐτὸν ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ, καὶ ἐκάθισε καὶ ηὐλίσθη ἐκεῖ.
19,8καὶ ὤρθρισε τὸ πρωΐ τῇ ἡμέρᾳ τῇ πέμπτῃ τοῦ πορευθῆναι· καὶ εἶπεν ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος· στήρισον δὴ τὴν καρδίαν σου καὶ στράτευσον ἕως κλῖναι τὴν ἡμέραν· καὶ ἔφαγον οἱ δύο.
19,9καὶ ἀνέστη ὁ ἀνὴρ τοῦ πορευθῆναι, αὐτὸς καὶ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ καὶ ὁ νεανίας αὐτοῦ· καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος· ἰδοὺ δὴ ἠσθένησενἡμέρα εἰς τὴν ἑσπέραν· αὐλίσθητι ὧδε, καὶ ἀγαθυνθήσεται ἡ καρδία σου, καὶ ὀρθριεῖτε αὔριον εἰς ὁδὸν ὑμῶν καὶ πορεύσῃ εἰς τὸ σκήνωμά σου.
19,10καὶ οὐκ εὐδόκησεν ὁ ἀνὴρ αὐλισθῆναι καὶ ἀνέστη καὶ ἀπῆλθε καὶ ἦλθεν ἕως ἀπέναντι Ἰεβοὺς (αὕτη ἐστὶν Ἱερουσαλήμ), καὶ μετ' αὐτοῦ ζεῦγος ὄνων ἐπισεσαγμένων, καὶ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ μετ' αὐτοῦ.(19,10) "Ο άντρας […] σηκώθηκε και πήγε μέχρι την Ιεβούς (αυτή είναι η Ιερουσαλήμ) […] και η παλλακίδα του ήταν μαζί του."
19,11καὶ ἤλθοσαν ἕως Ἰεβούς, καὶ ἡ ἡμέρα προβεβήκει σφόδρα· καὶ εἶπεν ὁ νεανίας πρὸς τὸν κύριον αὐτοῦ· δεῦρο δὴ καὶ ἐκκλίνωμεν εἰς πόλιν τοῦ Ἰεβουσὶ ταύτην καὶ αὐλισθῶμεν ἐν αὐτῇ.
19,12καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ· οὐκ ἐκκλινοῦμεν εἰς πόλιν ἀλλοτρίαν, ἐν ᾗ οὐκ ἔστιν ἀπὸ υἱῶν Ἰσραὴλ ὧδε, καὶ παρελευσόμεθα ἕως Γαβαά.
19,13καὶ εἶπε τῷ νεανίᾳ αὐτοῦ· δεῦρο καὶ ἐγγίσωμεν ἑνὶ τῶν τόπων καὶ αὐλισθησόμεθα ἐν Γαβαὰ ἢ ἐν Ῥαμά.
19,14καὶ παρῆλθον καὶ ἐπορεύθησαν, καὶ ἔδυ αὐτοῖς ὁ ἥλιος ἐχόμενα τῆς Γαβαά, ἥ ἐστι τῷ Βενιαμίν.(19,14) "Έφυγαν και συνέχισαν το ταξίδι τους και όταν έδυσε ο ήλιος ήταν κοντά στη Γαβαά, η οποία είναι στην περιοχή της φυλής του Βενιαμίν."
19,15καὶ ἐξέκλιναν ἐκεῖ τοῦ εἰσελθεῖν αὐλισθῆναι ἐν Γαβαά· καὶ εἰσῆλθον καὶ ἐκάθισαν ἐν τῇ πλατείᾳ τῆς πόλεως, καὶ οὐκ ἦν ἀνὴρ συνάγων αὐτοὺς εἰς οἰκίαν αὐλισθῆναι.
19,16καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ πρεσβύτης ἤρχετο ἐξ ἔργων αὐτοῦ ἐξ ἀγροῦ ἐν ἑσπέρᾳ· καὶ ὁ ἀνὴρ ἦν ἐξ ὄρους Ἐφραίμ, καὶ αὐτὸς παρῴκει ἐν Γαβαά, καὶ οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου υἱοὶ Βενιαμίν.
19,17καὶ ᾖρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ εἶδε τὸν ὁδοιπόρον ἄνδρα ἐν τῇ πλατείᾳ τῆς πόλεως· καὶ εἶπεν ὁ ἀνὴρ ὁ πρεσβύτης· ποῦ πορεύῃ καὶ πόθεν ἔρχῃ;
19,18καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν· παραπορευόμεθα ἡμεῖς ἀπὸ Βηθλεὲμ Ἰούδα ἕως μηρῶν ὄρους Ἐφραίμ· ἐκεῖθεν ἐγώ εἰμι καὶ ἐπορεύθην ἕως Βηθλεὲμ Ἰούδα, καὶ εἰς τὸν οἶκόν μου ἐγὼ πορεύομαι, καὶ οὐκ ἔστιν ἀνὴρ συνάγων με εἰς τὴν οἰκίαν·
19,19καί γε ἄχυρα καὶ χορτάσματά ἐστι τοῖς ὄνοις ἡμῶν, καὶ ἄρτος καὶ οἶνός ἐστιν ἐμοὶ καὶ τῇ παιδίσκῃ καὶ τῷ νεανίσκῳ μετὰ τῶν παίδων σου, οὐκ ἔστιν ὑστέρημα παντὸς πράγματος.
19,20καὶ εἶπεν ὁ ἀνὴρ πρεσβύτης· εἰρήνη σοι, πλὴν πᾶν τὸ ὑστέρημά σου ἐπ' ἐμέ· πλὴν ἐν τῇ πλατείᾳ οὐ μὴ αὐλισθήσῃ.(19,20-21) "Ο γέροντας […] τον έφερε στο σπίτι του […] έπλυναν τα πόδια τους, έφαγαν και ήπιαν."
19,21καὶ εἰσήνεγκεν αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τόπον ἐποίησε τοῖς ὄνοις, καὶ αὐτοὶ ἐνίψαντο τοὺς πόδας αὐτῶν καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον.
19,22αὐτοὶ δὲ ἀγαθύνοντες καρδίαν αὐτῶν καὶ ἰδοὺ ἄνδρες τῆς πόλεως υἱοὶ παρανόμων ἐκύκλωσαν τὴν οἰκίαν κρούοντες ἐπὶ τὴν θύραν. καὶ εἶπον πρὸς τὸν ἄνδρα τὸν κύριον τοῦ οἴκου τὸν πρεσβύτην λέγοντες· ἐξένεγκε τὸν ἄνδρα, ὃς εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν σου, ἵνα γνῶμεν αὐτόν.(19,22-30) Αφού μίλησε για λίγο με το Λευίτη, ο γέροντας προσφέρει την παρθένα κόρη του και την παλλακίδα του φιλοξενούμενού του στον όχλο που θέλει να βιάσει το Λευίτη. Ο όχλος απορρίπτει την κόρη του γέροντα αλλά δε λέει όχι στην παλλακίδα, την οποία «βίαζαν όλη την νύχτα». Την επομένη αυτή σέρνεται στο κατώφλι του γέροντα και ξεψυχάει. Ο Λευίτης φορτώνει το πτώμα της στο ένα γαϊδούρι και την φέρνει στο σπίτι του. Εκεί την διαμελίζει σε 12 κομμάτια και στέλνει από ένα κομμάτι σε κάθε μία από τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ. Μία τέτοια ιστορία, ίσως από τις πιο απεχθείς όλων των εποχών κάνει όποιον την διαβάσει να απορρίψει αυθωρεί και παραχρήμα την ιδέα ότι η Βίβλος είναι θεόπνευστο βιβλίο.
(19,22) "Καθώς αυτοί περνούσαν ευχάριστα, οι άντρες της πόλης περικύκλωσαν το σπίτι και στυπούσαν την πόρτα. Είπαν στον οικοδεσπότη, το γέροντα: «Βγάλε έξω τον άντρα που μπήκε στο σπίτι σου για να συνουσιαστούμε μαζί του.»"
19,23καὶ ἐξῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ ἀνὴρ ὁ κύριος τοῦ οἴκου καὶ εἶπε· μὴ ἀδελφοί, μὴ κακοποιήσητε δὴ μετὰ τὸ εἰσελθεῖν τὸν ἄνδρα τοῦτον εἰς τὴν οἰκίαν μου, μὴ ποιήσητε τὴν ἀφροσύνην ταύτην·(19,23) "Ο οικοδεσπότης είπε: «Μη αδελφοί μου, μην κακοποιήσετε αυτόν τον άντρα, αφότου μπήκε στο σπίτι μου. Μην κάνετε τέτοια τρέλα.»"
19,24ἰδὲ ἡ θυγάτηρ μου ἡ παρθένος καὶ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ, ἐξάξω αὐτάς, καὶ ταπεινώσατε αὐτὰς καὶ ποιήσατε αὐταῖς τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς ὑμῶν· καὶ τῷ ἀνδρὶ τούτῳ μὴ ποιήσητε τὸ ῥῆμα τῆς ἀφροσύνης ταύτης.(19,24) "Να η κόρη μου η παρθένα και η παλλακίδα του, θα βγάλω αυτές και κάντε σε αυτές ό,τι σας ευχαριστεί. Αλλά σε αυτόν τον άντρα μην κάνετε καμία τρέλα."
19,25καὶ οὐκ εὐδόκησαν οἱ ἄνδρες τοῦ εἰσακοῦσαι αὐτοῦ. καὶ ἐπελάβετο ὁ ἀνὴρ τῆς παλλακῆς αὐτοῦ καὶ ἐξήγαγεν αὐτὴν πρὸς αὐτοὺς ἔξω, καὶ ἔγνωσαν αὐτὴν καὶ ἐνέπαιζον ἐν αὐτῇ ὄλην τὴν νύκτα ἕως τὸ πρωΐ· καὶ ἐξαπέστειλαν αὐτήν, ὡς ἀνέβη τὸ πρωΐ.(19,25) "Αλλά αυτοί δεν τον άκουγαν. Και ο άντρας της παλλακίδας την έβγαλε έξω σ΄αυτούς και αυτοί την βίασαν και την περιέπαιζαν όλη την νύχτα ως το πρωί. Και όταν ξημέρωσε την έδιωξαν."
19,26καὶ ἦλθεν ἡ γυνὴ πρὸς τὸν ὄρθρον καὶ ἔπεσε παρὰ τὴν θύραν τοῦ οἴκου, οὗ ἦν αὐτῆς ἐκεῖ ὁ ἀνήρ, ἕως οὗ διέφαυσε.(19,26) "Κατά την αυγή η γυναίκα ήρθε και έπεσε στην πόρτα του σπιτιού, στο οποίο ήταν ο άντρας της, ώσπου ξημέρωσε για τα καλά"
19,27καὶ ἀνέστη ὁ ἀνὴρ αὐτῆς τὸ πρωΐ καὶ ἤνοιξε τὰς θύρας τοῦ οἴκου, καὶ ἐξῆλθε τοῦ πορευθῆναι τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καί ἰδοὺ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἡ παλλακὴ πεπτωκυῖα παρὰ τὰς θύρας τοῦ οἴκου, καὶ αἱ χεῖρες αὐτῆς ἐπὶ τὸ πρόθυρον.(19,27) "Ο άντρας της σηκώθηκε το πρωί και άνοιξε την πόρτα του σπιτιού, βγήκε έξω για να συνεχίσει το ταξίδι του και να η παλλακίδα του πεσμένη στην πόρτα του σπιτιού και τα χέρια της στο κατώφλι."
19,28καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν· ἀνάστα καὶ ἀπέλθωμεν· καὶ οὐκ ἀπεκρίθη, ὅτι ἦν νεκρά. καὶ ἔλαβεν αὐτὴν ἐπὶ τὸν ὄνον καὶ ἐπορεύθη εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.(19,28) "Της είπε: «Σήκω να φύγουμε.» Αλλά αυτή δεν αποκρίθηκε διότι ήταν νεκρή. Την ανέβασε στο γαϊδούρι και έφυγε για τον τόπο του."
19,29καὶ ἔλαβε τὴν ῥομφαίαν καὶ ἐκράτησε τὴν παλλακὴν αὐτοῦ καὶ ἐμέλισεν αὐτὴν εἰς δώδεκα μέλη καὶ ἀπέστειλεν αὐτὰ ἐν παντὶ ὁρίῳ Ἰσραήλ.(19,29) "Πήρε το σπαθί του και διαμέλισε την παλλακίδα του σε δώδεκα μέλη και τα έστειλε σε όλες τις άκρες του Ισραήλ."
19,30καὶ ἐγένετο πᾶς ὁ βλέπων ἔλεγεν· οὐκ ἐγένετο καὶ οὐχ ἑώραται ἀπὸ ἡμέρας ἀναβάσεως υἱῶν Ἰσραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης θέσθε ὑμῖν αὐτοῖς βουλὴν ἐπ' αὐτὴν καὶ λαλήσατε.(19,30) "Καθένας που έβλεπε έλεγε: «Δεν έχει ξαναγίνει, ούτε έχει ξαναδεί τέτοιο πράγμα κανείς από τότε που οι Ισραηλίτες έφυγαν από την Αίγυπτο ως σήμερα. Σκεφτείτε το και πείτε την γνώμη σας.»"
Τελευταία ενημέρωση: 8 Ιουνίου 2014