Εισαγωγή στο βιβλίο του
ΛΕΥΙΤΙΚΟΥ

Το βιβλίο του Λευιτικού είναι το τρίτο βιβλίο της Βίβλου και της Tanakh. Στα Εβραϊκά ονομάζεται ויקרא, (βαγικρά), "και εκάλεσε", ενώ το αγγλικό όνομα προέρχεται από το ελληνικό· Leviticus.

Ομοίως με ολόκληρη την Πεντάτευχο, το Λευιτικό θεωρείται στους χριστιανικούς κύκλους πως έχει γραφεί από τον Μωυσή κατά την 2η χιλιετία π.Κ.Χ., αλλά πλέον θεωρείται βέβαιο από τους ειδικούς πως η συγγραφή του άρχισε κάποια στιγμή τον 6ο αι. π.Κ.Χ. και οριστικοποιήθηκε τον 3ο.

Ως βιβλίο θεωρείται γενικά αρκετά "ξερό", με μεγάλα κομμάτια που απλά παραθέτουν νόμους, θρησκευτικές εντολές, τελετουργίες και αναθεματισμούς. Περιέχει δε ίσως τις πιο σκληρές και αμφιλεγόμενες ποινές για ατοπήματα που σήμερα φαντάζουν γελοία.

Θεματικά το βιβλίο διαρθρώνεται ως εξής:

1 - 7 Περί θυσιών
8 - 10 Ιερείς και Αρχιερέας
11 Καθαρά και ακάθαρτα ζώα
12 - 16 Διατάξεις καθαρμού
17 - 22 Καθαγιασμός
23 - 25 Περί σημαντικών Εορτών
26 Ευλογίες για τους πιστούς
27 Περί περιουσιακών στοιχείων

Η τυπική χριστιανική θεολογία θεωρεί πως ο ερχομός του Χριστού έχει καταργήσει τις διατάξεις του Λευιτικού (αν και αυτό είναι πολύ συζητήσιμο), ως εκ τούτου συχνά διαβάζεται επιδερμικά από τους πιο φιλελεύθερους χριστιανούς, ενώ είναι παντιέρα σκληρότητας για τους φονταμενταλιστές (μαζί με το Δευτερονόμιο).

Τελευταία ενημέρωση: 6 Ιουνίου 2014